حالا هرچقدم بگم..

حالا هرچقدم بگم زندگی شیرینه و اینا.. لحظه های زمین خوردن و مگه میشه نادیده گرفت؟ اصن یه حالیه دیگه حالا که یکم بزرگتر شدم؛ هی میام بگم خدایا فلان؛ ای روزگار چقد چیزی و این حرفا یهو یادم میاد که نه واقن! من هرچی حس و حال خوب دارم رو مدیون لحظه های بدم، هرچی بلند شدن بلدم مدیون افتادنامم.. مثلن چن سال پیشا یادمه یبار دعا کردم که همه غصه های عالم مال من شه یه وقتی.. که من بتونم همه غصه دارای عالم و درک کنم؛ ینی میخوام بگم تا غصه نباشه نمیشه، بهتر نمیشه! باور کن :))